Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ- ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ






Αρχόντισσες, πριγκίπισσες, ιέρειες, θεραπεύτριες, ακόμη και μάγισσες, σε κάθε περίπτωση όμως γυναίκες υψηλού κύρους, που σε μακρινές από σήμερα εποχές, ασκούσαν επιρροή στον περίγυρό τους και απολάμβαναν τιμές ισάξιες ίσως με αυτές των ανδρών ηγεμόνων είναι τα πρόσωπα στα οποία στρέφει τα φώτα του το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, προκειμένου να αναδείξει μέσα από μία νέα έκθεση τον ρόλο της γυναίκας στην αυγή της Ιστορίας: Από τον 10ο ως τον 6ο π.Χ. αιώνα σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου.



Για τον Οκτώβριο προγραμματίζεται η έκθεση, ήδη όμως ο διευθυντής του μουσείου, καθηγητής κ. Νίκος Σταμπολίδης έχει οργανώσει πλήρως το υλικό της ταξιδεύοντας στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Ιταλία _η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας_ έτσι χθες στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο παρουσιάστηκε σε πλήρη ανάπτυξη.



Περί τα 21 ταφικά σύνολα γυναικών με 354 αντικείμενα από την Μακεδονία, την Εύβοια, την Κρήτη, την Σαλαμίνα της Κύπρου, την Νότιο Ιταλία (Μπαζιλικάτα, Βερούκιο), την Φλωρεντία, την Μπολόνια και από το Βατικανό συνθέτουν την έκθεση «Πριγκίπισσες της Μεσογείου στην αυγή της Ιστορίας» με τον υπότιλο «Ερμηνευτικά ζητήματα και προσεγγίσεις του γυναικείου ρόλου στις κοινωνίες της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου».



Πρόκειται για μία σημαντική πρωτοβουλία του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, που επιμένει, παρά τις δύσκολες εποχές, σε ιδιαίτερες εκθεσιακές διοργανώσεις, κάτι που ελάχιστα πράττουν τα άλλα ιδιωτικά και κρατικά μουσεία της χώρας. Αποφασιστική άλλωστε σ΄ αυτό είναι η συμβολή του διευθυντή του, χάρη στις σχέσεις εμπιστοσύνης συνεργασίας που έχει αναπτύξει με τα μουσεία του εξωτερικού για τον δανεισμό έργων τέχνης.



Οσον αφορά το θέμα της έκθεσης η «αναζήτηση» των γυναικών που παρουσιάζονται μέσα από τα πολύτιμα κτερίσματα των τάφων τους αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της έκθεσης. Γοητευτική κάθε ιστορία που μπορεί να πλαστεί γι΄ αυτές αλλά σπουδαία είναι εκείνη που μπορεί να βασιστεί σε πραγματικά στοιχεία.



Και αυτός είναι ο στόχος της έκθεσης που αναζητεί την συγγένεια των ταφικών εθίμων αλλά κυρίως τους λόγους της ανάδειξης των γυναικών στην ιεραρχία των ανδροκρατούμενων κοινωνιών της εποχής. Από πού έλαβαν τη γνώση τους, πώς την μετέφεραν σε διαφορετικά σημεία της Μεσογείου, γιατί οι ντόπιοι _ κάθε φορά _ υιοθετούσαν τα πολιτιστικά στοιχεία άλλων κοινωνιών είναι ερωτήματα που εξετάζονται. Το άκρως ενδιαφέρον ζήτημα άλλωστε είναι, ότι δεν πρόκειται για γυναίκες του μύθου, μία Μήδεια ας πούμε ή μία ωραία Ελένη αλλά για πρόσωπα υπαρκτά, που έζησαν και προφανώς έδρασαν στην εποχή τους.



Ο χρυσός κυριαρχεί, όπως είναι φυσικό λοιπόν, στις ταφές τους αλλά και κάθε μέταλλο που ήταν πολύτιμο στους αιώνες αυτούς. Αρχίζοντας από το βορρά και από την περίφημη Δέσποινα των Αιγών με τα βαρύτιμα χρυσά κοσμήματά της (τέλη 6ου- αρχές 5ου αι. π.Χ.), την χρυσοφόρα ταφή από τη Σίνδο (γύρω στο 530 π.Χ.), την χάλκινη ταφή της Βεργίνας (9ος π.Χ. αιώνας), το γυναικείο χρυσό προσωπείο από Αρχοντικό Πέλλας (540 π.Χ.) ως το χρυσό περιδέραιο από το Λευκαντί της Εύβοιας (περί το 950 π.Χ.) ως την πλούσια ταφής στον Κεραμεικό με τα ελεφαντοστέινα ειδώλια (8ος π.Χ.) και βεβαίως ως τις ιέρειες – πριγκίπισσες της αρχαίας Ελεύθερνας με όλα τα κτερίσματά τους, χρυσά, χάλκινα, γυάλινα, πήλινα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά.



Από την Κύπρο έρχεται η ταφή της λεγόμενης «Ελληνίδας πριγκίπισσας» από τη Σαλαμίνα με το χρυσό περιδέραιο και τα δεκάδες ελληνικά αγγεία (8ος π.Χ.) από την Μπαζιλικάτα οι χαλκοφόρητες υψηλού κύρου γυναίκες, από την Αγκόνα μία πρώιμη ταφή του 8ου π.Χ. αιώνα και μία του 6ου π.Χ., από το Βερούκιο ένας ξύλινος θρόνος του 8ου π.Χ. αιώνα που ανήκε σε μικρή πριγκίπισσα, από το Βατικανό το βαρύτιμο χρυσό περιδέραιο από την Ετρουρία (8ος – 7ος π.Χ.). Η επιλογή τους άλλωστε έχει γίνει κυριολεκτικά ένα προς ένα ώστε να αποδοθεί στο έπακρο ο μυστηριακός, μαγικός αλλά και δυναμικός ρόλος της γυναίκας σ΄ αυτούς τους αιώνες.



Να σημειωθεί ότι έκθεση που θα διαρκέσει ως τον Φεβρουάριο του 2013 θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού και την Διεύθυνση Μουσείων Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων. Πέραν αυτού, για τέτοιες ενέργειες που διαφημίζουν τη χώρα στο εξωτερικό, η συνδρομή χορηγών για την απρόσκοπτη υλοποίησή της, είναι ιδιαίτερα σημαντική.








Προστατευμένο Περιεχόμενο

Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς


Μετέωρα
Η 18η Απριλίου κάθε χρόνου έχει ορισθεί από την UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ΙCOMOS) ως Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η πρόταση έγινε στις 18 Απριλίου του 1982, κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου του ICOMOS στην Τυνησία και υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO τον Νοέμβριο του 1983.
Η επέτειος αυτή αποβλέπει στην ευαισθητοποίηση του κοινού στο σημαντικό θέμα της προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Για το σκοπό αυτό διοργανώνονται σ' όλο τον κόσμο κάθε μορφής εκδηλώσεις, με τις οποίες επιδιώκεται όχι μόνο να γίνουν γνωστά στο ευρύτερο κοινό η σημασία των μνημείων κάθε χώρας και τα προβλήματά τους, αλλά και να προωθηθεί η υπόθεση της προστασίας και ένταξή τους στη σύγχρονη κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή.
Το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών ICOMOS, που εδρεύει στο Παρίσι, είναι ο πιο έγκυρος διεθνής, επαγγελματικός, μη κυβερνητικός οργανισμός τεχνικός σύμβουλος της UNESCO για την προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Έχει ως μέλη ειδικούς επιστήμονες (αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, χημικούς, νομικούς κ.ά) από όλο τον κόσμο και δραστηριοποιείται σε 104 χώρες στις 5 ηπείρους.
Το Ελληνικό Τμήμα του ICOMOS οργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις με την ευκαιρία της παραπάνω επετείου. Στα πλαίσια των παραπάνω εκδηλώσεων, το Ελληνικό ICOMOS έχει προτείνει δράσεις για την καθιέρωση της ημέρας αυτής, ως ημέρα ελεύθερης εισόδου στα μνημεία, τη δημοσιοποίηση κάθε χρόνο την ημέρα αυτή καταλόγου των αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς που απειλούνται, την ευαισθητοποίηση των νέων στο θέμα της προστασίας και διατήρησης των μνημείων.
Κατάλογος των αγάθων παγκόσμιας κληρονομιάς στην Ελλάδα
  • 1986 Ναός Επικουρείου Απόλλωνα στις Βάσσες
  • 1987 Δελφοί
  • 1987 Ακρόπολη
  • 1988 Άθως
  • 1988 Μετέωρα
  • 1988 Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία Θεσσαλονίκης
  • 1988 Επίδαυρος
  • 1988 Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου
  • 1989 Μυστράς
  • 1989 Ολυμπία
  • 1990 Δήλος
  • 1990 Μονή Δαφνίου, Μονή Οσίου Λουκά, Νέα Μονή Χίου
  • 1992 Πυθαγόρειο και Ηραίον Σάμου
  • 1996 Βεργίνα
  • 1999 Μυκήνες, Τίρυνς
  • 1999 Χώρα, Ιερά Μονή Αγ. Ιωάννη Θεολόγου και Σπήλαιο της Αποκάλυψης Πάτμου

Κοινή χρήση
3
Προστατευμένο Περιεχόμενο
rss

Widgets.sansimera.gr
Προσθέστε τις Παγκόσμιες Ημέρες στο site / blog σας.

Προτεινόμενα



Σύνδεση Μέλους

Συνδεθείτε με τον λογαριασμό που
διαθέτετε σε μία από τις παρακάτω υπηρεσίες:









Συνδεθείτε με τον λογαριασμό που διαθέτετε στο "Σαν Σήμερα .gr":
Όνομα Χρήστη:
Κωδικός Πρόσβασης:

Παραμείνετε συνδεδεμένος

ΣΥΝΔΕΣΗ
ή

Original Text:



Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/worldays/15#ixzz1sNtSklOH
Κυριακή, 13 Μαΐου 2012



Ημέρα της μητέρας 2012

H 2η Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη στο

πιο ιερό πρόσωπο στη ζωή μας,στη γυναίκα που μας έφερε στον κόσμο,τη μητέρα.

Η γιορτή της μητέρας καθιερώθηκε σαν παγκόσμια ημέρα το 1914 στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής.

Η γιορτή της μητέρας γιορτάζεται από όλους τους λαούς σε διάφορες μορφές από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.Οι αρχαίοι έλληνες είχαν την γιορτή της Άνοιξης κατά την οποία λατρευόταν η "Γαία" ή μητέρα των θεών και των ανθρώπων.

Η αγάπη,της μάνας είναι ανιδιοτελής και μοναδική, δίχως όρια και όρους, που χαρακτηρίζεται από θυσίες, υπομονή, επιμονή και συνεχή προσφορά.Μάνα είναι μόνο μία.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου.

Γρηγόρης Μπέκος ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΕΞΙΚΑΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΡΛΟΣ ΦΟΥΕΝΤΕΣ


Ο μεγάλος λογοτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή στην ηλικία των 83 ετών


Ο Κάρλος Φουέντες, ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες της εποχής μας και μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της Λατινικής Αμερικής, απεβίωσε την Τρίτη 15 Μαΐου 2012 σε νοσοκομείο της Πόλης του Μεξικού, όπου νοσηλευόταν με καρδιακά προβλήματα, σε ηλικία 83 ετών.
Πολυγραφότατος, έντονα πολιτικοποιημένος και κοσμοπολίτης συγγραφέας ο ίδιος, εθεωρείτο ο «εθνικός συγγραφέας» του Μεξικού που θρηνεί για την τεράστια αυτή απώλεια, όπως έγραψε και ο Πρόεδρος Φελίπε Καλδερόν στον λογαριασμό του στο Τwitter.
Μαζί με τους δύο νομπελίστες, τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και τον Περουβιανό Μάριο Βάργκας Λιόσα, o Kάρλος Φουέντες συντέλεσε αποφασιστικά στη μεγάλη «έκρηξη» (boom) αλλά και την ανανέωση της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.

Γεννήθηκε στον Παναμά το 1928 και πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας σε διάφορες χώρες (Η.Π.Α, Χιλή, Αργεντινή) επειδή ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης. Πέρασε τα νεανικά του χρόνια μακριά από την πατρίδα του, σπούδασε στην Ελβετία, αργότερα έγινε και ο ίδιος διπλωμάτης ενώ δίδαξε στα μεγαλύτερα αμερικανικά και αγγλικά πανεπιστήμια.


Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια, θεατρικά έργα και κινηματογραφικά σενάρια, ενώ μέχρι τα τελευταία του δεν παρέλειπε να παρεμβαίνει στα πολιτικά πράγματα της χώρας του με τη μαχητική αρθρογραφία του. Οι πιο πρόσφατες εκκλήσεις του αφορούσαν στον άτυπο πόλεμο (με χιλιάδες θύματα) που μαίνεται στο Μεξικό ανάμεσα στο κράτος και στις συμμορίες που ελέγχουν το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών.

Ο Κάρλος Φουέντες, ένας συγγραφέας που έχει διαβαστεί και έχει αγαπηθεί στην Ελλάδα, είχε τιμηθεί με όλες τις ανώτατες διακρίσεις του ισπανόφωνου κόσμου για το έργο του αλλά δεν έλαβε ποτέ το Βραβείο Νομπέλ μολονότι ήταν πάντα στη λίστα των επικρατέστερων.
Στο Μεξικό γιορτάστηκαν τα 80 του χρόνια το 2008 με αναρίθμητες τιμητικές εκδηλώσεις. Ήταν μέχρι το τέλος παραγωγικός και φημιζόταν για την κομψότητά του και την ευγένεια του χαρακτήρα του.
Εθεωρείτο ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της παγκόσμιας σύγχρονης πεζογραφίας εν γένει και το έργο του περιλαμβάνει μυθιστορήματα, όπως «Η πιο διάφανη περιοχή» (1958), «Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρους» (1962), «Αλλαγή δέρματος» (1967), «Ιερή ζώνη» (1967), «Terra Nostra» (1975), «Το κεφάλι της ύδρας» (1978), «Ο γερογκρίνγκο» (1985), «Ο αγέννητος Χριστόφορος» (1987), «Η εκστρατεία» (1990), «Ντιάνα, η μοναχική κυνηγός» (1994), κινηματογραφικά σενάρια, θεατρικά έργα και δοκίμια, όπως «Ο θαμμένος καθρέφτης» (1992).
Το 1993 εξέδωσε το έργο «Η πορτοκαλιά», με το οποίο κλείνει ο αφηγηματικός κύκλος που ονόμασε «Η ηλικία του χρόνου». Το 1977 κέρδισε το Βραβείο Ρόμουλο Γαλιέγος (ανώτατη λογοτεχνική διάκριση στη Λατινική Αμερική) και το 1987 το Βραβείο Θερβάντες, τη μεγαλύτερη διάκριση που δίνεται σε ισπανόφωνο συγγραφέα.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες και τα περισσότερα από αυτά στα ελληνικά (http://www.vivlionet.gr/).



Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Εκδηλώσεις στο Ίδρυμα Ευγενίδου για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας DNA



Η Παγκόσμια Ημέρα DNA γιορτάζεται διεθνώς, αύριο, καθώς πριν από 59 χρόνια, στις 25 Απριλίου 1953, οι Τζέιμς Γουότσον και Φράνσις Κρικ δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους σχετικά με τη δομή του DNA, τη διάσημη πλέον «διπλή έλικα» του μορίου της ζωής. Η ανακάλυψη θεωρείται από πολλούς η σημαντικότερη του 20ού αιώνα, καθώς, μεταξύ άλλων, βοήθησε τον άνθρωπο να κατανοήσει τα μυστικά της κληρονομικότητας που διέπουν τους ζωντανούς οργανισμούς και γέννησε ελπίδες σε ολόκληρη την...
Η Παγκόσμια Ημέρα DNA γιορτάζεται διεθνώς, αύριο, καθώς πριν από 59 χρόνια, στις 25 Απριλίου 1953, οι Τζέιμς Γουότσον και Φράνσις Κρικ δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους σχετικά με τη δομή του DNA, τη διάσημη πλέον «διπλή έλικα» του μορίου της ζωής. Η ανακάλυψη θεωρείται από πολλούς η σημαντικότερη του 20ού αιώνα, καθώς, μεταξύ άλλων, βοήθησε τον άνθρωπο να κατανοήσει τα μυστικά της κληρονομικότητας που διέπουν τους ζωντανούς οργανισμούς και γέννησε ελπίδες σε ολόκληρη την...

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 23 /4/2012.

Ένα γράμμα για τη χαρά της ανάγνωσης


στέλνει το ΕΚΕΒΙ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

23 Απριλίου 2012

Με στόχο την έμπνευση της αγάπης για το βιβλίο και την ανάγνωση, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) αναγγέλλει με την αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου (23 Απριλίου) μια πρωτότυπη δράση που θα ολοκληρωθεί και θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της 9ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Το ΕΚΕΒΙ απευθύνθηκε σε 12 από τους διακεκριμένους συγγραφείς που θα λάβουν μέρος στη φετινή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (Άλκη Ζέη, Θανάσης Βαλτινός, Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, Χάρης Βλαβιανός, Σώτη Τριανταφύλλου, Μάνος Κοντολέων, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, κ.ά.) ζητώντας τους να προσφέρουν ο καθένας ως συμβολικό δώρο προς τα παιδιά μια επιστολή / μήνυμα για τη χαρά της ανάγνωσης και την αγάπη για τα βιβλία. Οι επιστολές θα εκτυπωθούν σε ειδικό φυλλάδιο και θα προσφέρονται σε όλα τα παιδιά που θα επισκεφθούν το περίπτερο της «Φιλαναγνωσίας» από 24 έως 27 Μαΐου, στην Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, θα αναρτηθούν στους ιστότοπους της Φιλαναγνωσίας (http://www.philanagnosia.gr/) και του Μικρού Αναγνώστη (http://www.mikrosanagnostis.gr/) και θα σταλούν σε πολλά δημοτικά σχολεία σε όλη την Ελλάδα μέσα από το δίκτυο του προγράμματος «Καινοτόμες δράσεις ενίσχυσης της φιλαναγνωσίας των μαθητών».

Η πρώτη επιστολή ήρθε από τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου:

Αγαπητά παιδιά,

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις• μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι• ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.

Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012